C jest imperatywnym strukturalnym językiem programowania stworzonym na początku lat siedemdziesiątych przez Dennisa Ritchie'ego do programowania systemów operacyjnych i innych zadań niskiego poziomu.
Poprzednikiem języka C był interpretowany język B, który Ritchie rozwinął w język C. Pierwszy okres rozwoju języka to lata 1969-1973. W roku 1973 w języku C udało się zaimplementować jądro (ang. kernel) systemu operacyjnego Unix. W 1978 roku Brian Kernighan i Dennis Ritchie opublikowali dokumentację języka p.t. C Programming Language (wydanie polskie: Język ANSI C).
C stał się popularny poza Laboratoriami Bella (gdzie powstał) po 1980 roku, i stał się dominującym językiem do programowania systemów operacyjnych i aplikacji. Na bazie języka C w latach osiemdziesiątych Bjarne Stroustrup stworzył język C++, który wprowadza możliwość programowania obiektowego.
Standard języka C został zapisany w normie ISO 9899. Pierwsze wydanie tego dokumentu miało miejsce w 1990 roku (ISO 9899:1990) i było modyfikacją standardu ANSI: ANSI X3.159-1989 "Programming Language C". Język zgodny z tą wersją standardu określany jest nieformalnie jako C89. Od tego czasu powstało wiele uaktualnień tej normy. Ostatnia ma oznaczenie ISO 9899:1999 i została opublikowana w 1999 roku, język zgodny z tą normą określany jest nieformalnie jako C99. Standard C99 nie jest kompatybilny z C++.
Copyright © 2005 - 2010. Dawid "Spanner" Baruch. Wersja v.3.0.0