JavaScript (JS) to stworzony przez firmę Netscape zorientowany obiektowo skryptowy język programowania, najczęściej stosowany na stronach WWW. Implementacja JavaScriptu stworzona przez firmę Microsoft nosi nazwę JScript.
Głównym autorem języka JavaScript jest Brendan Eich.
Pod koniec lat 90. ubiegłego wieku organizacja ECMA wydała ustandaryzowaną specyfikację tego języka pod nazwą ECMAScript.
Najczęściej spotykanym zastosowaniem klienckiej wersji języka JavaScript są strony WWW. Skrypty pisane w JS służą najczęściej do zapewnienia interaktywności oraz sprawdzania poprawności formularzy HTML oraz budowania elementów nawigacyjnych (np. rozwijane menu). Tak uruchomiony skrypt JavaScriptu ma ograniczony dostęp do komputera, na którym jest wykonywany (ma wysoce ograniczony dostępu do zasobów systemu), o ile nie zostanie podpisany cyfrowo.
Niektóre strony WWW zbudowane są z wykorzystaniem JavaScriptu (lub JScriptu) po stronie serwera, jednakże znacznie częściej korzysta się w tym przypadku z innych języków.
W języku JavaScript można także pisać pełnoprawne aplikacje. Istnieje kilka środowisk, które to umożliwiają.
Pierwszego z nich dostarcza Fundacja Mozilla. Dzięki technologiom takim jak XUL, XBL, XPCOM oraz JSLib można szybko tworzyć aplikacje korzystające z zasobów systemowych, z graficznym interfejsem użytkownika dopasowującym się do danej platformy. Przykładem aplikacji JS+XUL może być klient IRC o nazwie ChatZilla, domyślnie dołączony do pakietu Mozilla. Znacznie więcej programów korzystających z tych technologii można znaleźć na stronie MozDev.org.
Microsoft udostępnia także biblioteki umożliwiające tworzenie aplikacji w JavaScript (JScript) jako część środowiska Windows Scripting Host. Ponadto JScript .NET jest jednym z podstawowych języków środowiska .NET.
Warto także wspomnieć o stworzonym przez IBM środowisku SashXB dla systemu Linux, które umożliwia tworzenie w języku JavaScript aplikacji korzystających z GTK+, GNOME i OpenLDAP.
Implementacje JavaScriptu w przeglądarkach internetowych dostarczają obiektów pozwalających na modyfikowanie zawartości dokumentu oraz tworzenie i odczyt tzw. cookies (obiekt document), manipulowanie oknami i wyświetlanie prostych okien dialogowych (obiekt window), pobieraniem informacji o przeglądarce (obiekt navigator), sterowaniem pluginami przeglądarek oraz obsługą zdarzeń.
Problem z manipulowaniem zawartością dokumentu stanowił brak standaryzacji obiektowego modelu dokumentu (DOM) - początkowo w wersjach 4.x przeglądarek Netscape dostęp do niektórych elementów dokumentu możliwy był przy użyciu kolekcji document.layers, a w Internet Explorerze 4.x - document.all.
Organizacja W3C opracowała jednak jednolity DOM, obsługiwany przez wszystkie współczesne przeglądarki (Netscape od wersji 6, IE od wersji 5, Opera od wersji 6, Konqueror od wersji 3, Mozilla Suite, Mozilla Firefox i Safari w dowolnej wersji). Aby uzyskać referencje do obiektu wewnątrz dokumentu HTML, należy skorzystać z metody document.getElementById(identyfikator), tym samym wymienione wcześniej kolekcje all i layers uważa się za przestarzałe.
Początkowo Netscape nazwała ten język "LiveScript", lecz szybko nazwa ta została zmieniona na "JavaScript" wskutek biznesowych porozumień między Netscape a firmą Sun Microsystems. Nazwa ta powoduje wiele nieporozumień wśród początkujących programistów.
Mimo odrębności tych języków, skrypty JavaScriptu mogą mieć dostęp do publicznych metod klas Javy (głównie apletów) dzięki tzw. technologii LiveConnect. Programiści Javy mogą także stosować klasę netscape.javascript.JSObject jako "opakowanie" obiektów JavaScriptu, jednakże możliwość ta dostępna jest jedynie, jeśli aplet Javy i skrypt JavaScriptu uruchamiane są przez przeglądarki Mozilla Suite, Mozilla Firefox, Opera i Netscape.
Copyright © 2005 - 2010. Dawid "Spanner" Baruch. Wersja v.3.0.0